WG 1966

 

In 1966 ben ik daar bevallen van een prachtige dochter. Ik was net 16 jaar en mijn toenmalige man 18 jaar. Wij kregen veel aandacht van het personeel ze waren zo betrokken bij ons dat kan ik mij nog zo goed herinneren. Mijn dochter lag in een soort glazen bakje voor het bed. Een week werd ik verwend door de familie en het personeel.  Na die week was ik op controle bij de arts en die gaf mij het advies om de pil te gaan gebruiken, dat heb ik meteen gedaan daar ben ik die arts dankbaar voor. Na 5 jaar wilde wij nog een baby en toen is mijn zoon geboren.  Ik vraag mij af zijn er foto’s van die glazen bakjes waar de baby’s in lagen?

Gerda Goes

Couveuse kind 1970

Mijn naam is Peter van Leerdam. Ik ben geboren op 21 februari 1970 in het noodziekenhuis aan de Zeeburgerdijk. Direct na mijn geboorte ben ik opgenomen op de couveuseafdeling van het Wilhelmina Gasthuis. Ik was een van een tweeling en bij de geboorte te klein. Ik vraag me af of er mensen zijn die zich deze periode nog kunnen herinneren. Mijn moeder heeft mij naar verluidt zes weken lang niet kunnen bezoeken.

Bijgevoegd is een verslag van mijn geboorte dat ik onlangs heb teruggevonden.

Dossier afgestaan

De mooie documentaire ‘Dossier afgestaan’.
In deel 1 wordt gefilmd in de Vrouwenkliniek. Met name in mijn ruimte, waar ongewenst bevallingen van jonge meisjes plaatsvonden. De baby werd dan direct van  de moeder weggehaald.

Luitzen Zandberg. (Beeldend Kunstenaar atelierWG)

 https://npo.nl/start/serie/dossier-afgestaan/seizoen-1/dossier-afgestaan/afspelen

Warm eten

Warm eten in de Vrouwenkliniek van het WG. De namen van de co-assistenten stonden onder elkaar op een bord, in de Vrouwenkliniek. Bij toerbeurt kreeg één van hen een stip achter de naam. De eerstvolgende vrouw die voor een bevalling werd opgenomen werd door ’de stip’ vanaf het moment van opname tot na de bevalling begeleid.

Deze co-assistent mocht gedurende die periode de kliniek niet verlaten. Op zolder waren twee slaapkamers voor hen beschikbaar, in elke kamer stonden twee bedden. Op diezelfde zolder runde juffrouw Karsten Nauta de eetzaal voor artsen. De tafels waren met damast gedekt en het eten werd opgediend in mooie en warm gehouden schalen. De artsen werden met alle egards door haar behandeld en bediend. Co-assistenten mochten die eetzaal niet betreden. Het eten dat overbleef werd doorverkocht aan een varkensboer. Tegen betaling van een kwartje kon een co-assistent van dat eten, dat dus eigenlijk al was bestemd voor de varkens en ongeveer 25 cent per portie opbracht, een portie krijgen op de gang in een der dakkapellen aan een klein tafeltje met vier stoelen. Omdat ieder moment de ‘pieper’ kon gaan als teken van een op gang komende partus, werd het eten razend snel naar binnengewerkt. Veel dokters, onder wie ikzelf, hebben dat snelle eten niet meer afgeleerd. Dat heb ik in de latere jaren ervaren als ik dineerde in gezelschap van artsen en niet-artsen. Vaak hadden eerst genoemden hun bord al leeg als de anderen nog niet op de helft waren.

J. Overweg

Geneeskunde en kunst

Vanaf 1978 heb ik – uit Duitsland afkomstige importstudent – aan de UvA Geneeskunde gestudeerd, colleges gelopen in het W.G., practica gevolgd op het Jan Swammerdam Instituut, snij practicum gedaan op het Anatomisch-Embryologisch Lab op de Mauritskade. Altijd in de krappe pauzes fietsend van de ene plek naar een volgende, soms zeiknat aankomen en luisteren. Lees verder “Geneeskunde en kunst”